Haziran 23, 2014

Çocuklar...

Benim baştan sona anlatmaktan bıkmayacağım ve her zaman içimi titreten hikayelerim, genellikle çocuklarımla ilgili olanlar. Annelerin pek çoğu da bu fikre katılırlar sanırım çünkü hiçbirimiz çocuklarımızı konuşmaktan bıkmayız.

Yıllar önce bir yoga dersi çıkışında, (o zaman henüz çocuk sahibi değildim...) iki genç anne sürekli çocukları ile ilgili konuşmaya, onların huylarını, özelliklerini, hikayelerini aralıksız olarak anlatmaya başladılar ve en sonunda da üstüne tüy dikip "durun bir de resimlerini göstereyim!" dediler Yanımda ki arkadaşıma o gün söylediğim şeyi hiç unutamam.."Lütfen bana hatırlat! İleride çocuk sahibi olduğum da asla bu kadınların yaptığını yapmayayım..:)"

Tabii üzerinden yıllar geçti ve ben de iki güzel kız çocuğu annesi oldum. Aman Allah'ım  bu bir salgınmış meğer! Gerçekten de o kadınların yaptığını yapar oldum ve sürekli çocuklarım hakkında konuşmaya, onlardan bahsetmeye başladım; yaptıkları komiklikler, akıllardan çıkmayan inanılmaz soruları, seni dehşete düşüren bilgelikleri ile ilgili. Ve tabii üzerine bende tüyünü dikip "bakın bunlar da kızlarım" deyip resimlerini göstermeyi de ihmal etmedim.:)

Sanırım yaptığım tek farklılık;  tüm bu sohbetleri benim gibi evli ve çocuklu olan arkadaşlarımla veya gerçekten çocuklara çok düşkün olan bekar arkadaşlarımla yapma gayret etmem...İnsanların hayatında ki önceliklere her zaman saygı göstermek gerektiğine inananlardanım ve bunun mutlaka karşılıklı olması gerek. Benim önceliğim çocuklarım, diğer insanların  işi, eşi, sevgilisi, arkadaşları, sağlığı, kariyeri vs olabilir..

Güzel olan ise bunların hepsi ile ilgili konuşabilecek bilgiye ve herkesi dinleyebilecek bilgeliğe sahip olabilmek..Umarım bir gün biz de o noktaya ulaşırız.:)

Sevgiler